Reactie bisschop F. Wiertz op de vliegramp MH17

Op donderdag 24 juli publiceerde Dagblad De Limburger/Limburgs Dagblad een speciale bijlage met reacties van Limburgers op de vliegramp met de MH17. Hieronder de bijdrage van bisschop Wiertz aan deze speciale herdekingskrant.

Met grote ontsteltenis is het nieuws over het neergestorte vliegtuig MH17 tot ons gekomen. Met verbijstering hebben we de beelden gezien van de brokstukken. Mijn gedachten gingen in eerste instantie uit naar de vele mensen die onverwacht en veel te vroeg de dood vonden op die akker in het oosten van Oekraïne. Zoveel mensen die vol plannen zaten, die niet meer uitgevoerd zullen worden. Zoveel onvervulde idealen, zoveel niet-voltooide levens. Sommige zelfs in de knop gebroken.

Wat moet het voor de nabestaanden een enorme schok zijn, om het bericht te ontvangen dat een naaste, een geliefde, nooit meer thuis zal komen. Zeker nu het zich laat aanzien dat dit geen ongeluk was, maar het gevolg van een menselijk conflict om grondgebied, economisch gewin, heerschappij en macht, waarin mensenlevens blijkbaar minder van belang zijn; zowel van de lokale bevolking als van argeloos passerende buitenlandse burgers.

Hoe vaak horen we niet over ongelukken en aanslagen in verre landen? Zeker, het raakt ons dan ook. Maar deze keer is het anders. Nu zoveel mensen uit onze eigen omgeving zwaar getroffen zijn, zoeken we intenser dan ooit naar woorden van troost. Gelovige mensen mogen die vinden in het gebed en in de teksten die de liturgie ons aanreikt.

In het bisdom Roermond vieren we vandaag (donderdag 24 juli) het feest van Sint Christoffel, patroon van de reizigers. Naar de teksten die voor deze dag uit de Bijbel gekozen zijn, mogen we zeggen: De zielen van de rechtvaardigen zijn in Gods hand en niets zal hen meer raken. In onze ogen lijken ze dood, maar hun heengaan is geen vernietiging. Ze zijn in vrede bij God. (Naar: Wijsh. 3, 1-9).

We zullen de slachtoffers van deze vliegramp in ons hart blijven meedragen en we mogen ons troosten met de gedachte dat God niemand verloren laat gaan. Ook niet op een afgelegen akker in Oekraïne. Laten wij – voor zover dat in ons vermogen ligt – om de nabestaanden in onze omgeving heen gaan staan en hun de morele steun geven die ze op dit moment zo hard nodig hebben. En allen die een dierbare verloren, mogen zich getroost weten door het gebed van vele gelovigen. 

+ Frans Wiertz,
bisschop van Roermond

     
     
     
     
     
Susteren-Echt