1e lezing Ez.34,11-12.15-17
Tussenzang ps.23,1-3.5-6
2e lezing 1 Kor.15,20-26.28
Evangelie Mt.25,31-46
Een merkwaardige koning
Vandaag vieren wij Christus als Koning van het heelal. Maar wanneer wij het evangelie horen, zien wij geen koning op een troon zoals wij die kennen. Jezus spreekt over een Koning die zegt: “Ik had honger en gij hebt Mij te eten gegeven. Ik had dorst en gij hebt Mij te drinken gegeven. Ik was vreemdeling en gij hebt Mij opgenomen.”
Dit is een heel merkwaardige Koning. Zijn macht bestaat niet in geweld. Zijn troon is niet een plaats van menselijke glorie. Hij laat zich vinden in de kleinste, in de arme, in de zieke, in degene die gemakkelijk wordt vergeten. Dat is precies wat de eerste lezing ons al verkondigt. God zegt door de profeet: “Ik zal zelf mijn schapen weiden en zelf voor hen zorgen.” God is geen verre koning die vanuit de hoogte naar zijn volk kijkt. Hij komt zelf naar zijn schapen toe. Hij zoekt het verlorene, brengt het verdwaalde terug, verbindt het gewonde en sterkt het zieke.
Een schaap heeft een herder nodig. Het kan zichzelf niet leiden naar goede weiden. Het kan verdwalen. Het kan gewond raken. Het kan bang worden. Ook wij kunnen verdwalen. Soms niet door een grote beslissing maar langzaam, bijna zonder het te merken. Ons gebed wordt minder, de zondag wordt minder belangrijk, wij raken steeds meer gericht op onszelf. En op een gegeven moment merken wij dat wij ver van God zijn geraakt. Maar het mooie van het evangelie is dat de Herder niet wacht totdat wij Hem gevonden hebben. Hij gaat zelf op zoek. Dat is het koningschap van Christus. Hij is Koning, omdat Hij ons zoekt. Hij is Koning, omdat Hij zijn leven voor ons geeft. Hij is Koning, omdat Hij de dood overwint.
Wij kunnen soms leven alsof deze wereld alles is. Werk, geld, bezit, plannen, zorgen, succes, wat anderen van ons denken. Dat alles kan belangrijk zijn, maar het is niet het laatste. Op deze laatste zondag van het kerkelijk jaar worden wij daaraan herinnerd: ons leven is onderweg naar Christus. Dat maakt het evangelie heel concreet. Ons geloof kan niet alleen bestaan uit woorden. Het moet zichtbaar worden in ons leven. En toch is het belangrijk om te zien dat Jezus ons niet vraagt om onszelf door goede werken te redden.
Alles begint bij zijn liefde. De Herder zoekt eerst zijn schapen. Christus is gestorven en verrezen vóór wij iets konden doen. Wij zijn geroepen om te antwoorden op een liefde die wij eerst ontvangen hebben. Dat is ook het geheim van het koningschap van Christus. Hij dwingt ons niet. Hij komt niet met geweld. Hij staat aan de deur en klopt. Hij wil koning worden van ons hart, maar Hij vraagt onze vrijheid.
De vraag van vandaag is daarom niet alleen: “Is Christus Koning van het heelal?” Dat is Hij. De diepere vraag is: “Is Christus ook werkelijk Koning van mijn leven?” Wie bepaalt mijn keuzes? Wie bepaalt waar ik mijn vertrouwen op stel? Waar zoek ik mijn veiligheid? Waarop bouw ik mijn toekomst?
Vandaag mogen wij opnieuw zeggen: Heer Jezus, wees Gij mijn Herder. Leid mij. Zoek mij wanneer ik verdwaal. Breng mij terug wanneer ik afdwaal. En leer mij U herkennen in de mensen die Gij op mijn weg brengt. Want de Koning die wij vandaag vieren, is dezelfde die ons zoekt als een verloren schaap, die zijn leven geeft aan het kruis en die uit de dood verrijst. Christus is Koning. En zijn koninkrijk is een koninkrijk van liefde, waarheid, barmhartigheid en leven.
Tekst: Bezinning op het Woord, inleidende teksten bij de dagelijkse liturgie